Ο Greg Wise μιλά για τις αποτυχημένες προσπάθειες απόκτησης δεύτερου παιδιού μέσω εξωσωματικής, την ψυχολογική πίεση που δοκίμασε τον γάμο τους και τη στιγμή που χρειάστηκε να επαναπροσδιορίσουν τι σημαίνει οικογένεια.
Υποβοηθούμενη αναπαραγωγή: Τα διλήμματα για τα ηλικιακά όρια και τις νέες τεχνολογίες
Το αίσθημα αποτυχίας που συνοδεύει την υπογονιμότητα
Η υπογονιμότητα δεν στερεί από ένα ζευγάρι μόνο την πιθανότητα να αποκτήσει παιδί. Μπορεί να το φέρει αντιμέτωπο με ένα βαθύ αίσθημα απώλειας, ενοχής και προσωπικής αποτυχίας. Αυτό ακριβώς περιγράφει ο Greg Wise, σύζυγος της Emma Thompson, μιλώντας για μια ιδιαίτερα επώδυνη περίοδο της κοινής τους ζωής.
Παρότι είχαν ήδη αποκτήσει την κόρη τους Gaia μέσω εξωσωματικής γονιμοποίησης, οι επόμενες προσπάθειές τους δεν είχαν το επιθυμητό αποτέλεσμα. Η εμπειρία αυτή άλλαξε τον τρόπο με τον οποίο αντιλαμβάνονταν τη γονεϊκότητα, αλλά και τη σημασία της οικογένειας.
Μιλώντας στο podcast How To Fail της Elizabeth Day, στις 4 Νοεμβρίου, ο 60χρονος ηθοποιός περιέγραψε το ψυχολογικό βάρος των επαναλαμβανόμενων αποτυχιών.
«Είναι το πιο αληθινό αίσθημα αποτυχίας που μπορεί να βιώσει κανείς, επειδή αυτός είναι ο λόγος που βρισκόμαστε εδώ. Βρισκόμαστε εδώ για να αναπαραχθούμε. Και δεν είσαι άνδρας αν δεν μπορείς να το κάνεις. Και δεν είσαι γυναίκα αν δεν μπορείς να το κάνεις. Και μεγαλώνουμε με τα παραμύθια ότι όλα τα αγόρια μεγαλώνουν για να γίνουν πατέρες και όλα τα κορίτσια μεγαλώνουν για να γίνουν μητέρες. Και μας πήρε πάρα πολύ χρόνο για να βγούμε από αυτή την άβυσσο», ανέφερε.
Τα λόγια του αποτυπώνουν τις κοινωνικές προσδοκίες που συχνά συνδέουν την προσωπική αξία με την ικανότητα τεκνοποίησης. Πρόκειται, ωστόσο, για αντιλήψεις και όχι για πραγματικά κριτήρια ανδρισμού ή γυναικείας ταυτότητας.
Επιστημονικά δεδομένα επιβεβαιώνουν ότι η ψυχολογική επιβάρυνση είναι συχνή κατά τις θεραπείες υποβοηθούμενης αναπαραγωγής. Μετα-ανάλυση του 2025, με 16.042 συμμετέχοντες, κατέγραψε συμπτώματα άγχους στο 48% των γυναικών και στο 28,4% των ανδρών.
Γέννησε στα 54 της από έμβρυο που είχε κρυοσυντηρηθεί πριν από 22 χρόνια- Διεθνής πρωτιά
Η πρώτη εγκυμοσύνη και οι προσπάθειες για δεύτερο παιδί
Η Thompson πλησίαζε τα 40 όταν το ζευγάρι αποφάσισε να αποκτήσει παιδί. Αφού υποβλήθηκαν στις απαραίτητες εξετάσεις, ταξίδεψαν στη Νέα Υόρκη για εξωσωματική γονιμοποίηση.
«Νομίζω ότι σχεδόν ακριβώς στα 40ά γενέθλιά της μάθαμε ότι ήταν έγκυος και αυτό το πράγμα των τεσσάρων κυττάρων έγινε η κόρη μας», θυμήθηκε ο Wise.
Η Gaia γεννήθηκε τον Δεκέμβριο του 1999. Ωστόσο, όταν το ζευγάρι αποφάσισε να μεγαλώσει την οικογένειά του, βρέθηκε μπροστά σε νέες δυσκολίες.
«Και κατά τον δεύτερο χρόνο της ζωής της Gaia προσπαθήσαμε ξανά και αποτύχαμε, και προσπαθήσαμε ξανά και αποτύχαμε», ανέφερε. «Είναι ούτως ή άλλως σκληρό. Η εξωσωματική γονιμοποίηση κουβαλά μαζί της τόσο μεγάλο συναισθηματικό βάρος».
Η Thompson είχε αποκαλύψει σε συνέντευξή της στον Guardian, το 2010, ότι συνέχισε τις προσπάθειες για δεύτερη εγκυμοσύνη επί τρία χρόνια, χωρίς επιτυχία.
Όταν ο ένας σύντροφος κρύβει τη θλίψη του
Μία από τις πιο προσωπικές αποκαλύψεις του Wise αφορά την προσπάθειά του να προστατεύσει τη σύζυγό του, παραμερίζοντας τα δικά του συναισθήματα.
«Το μόνο που μπορούσα να κάνω ήταν να τη στηρίζω και να προσπαθώ να την παρηγορήσω, αντί να φροντίζω τον εαυτό μου. Έτσι, μπαίνεις σε αυτή την τρομερή δίνη, σε αυτόν τον φαύλο κύκλο. Ευτυχώς, καταφέραμε να βρούμε τον δρόμο μας και να βγούμε από αυτό», εξήγησε.
Έρευνα που δημοσιεύθηκε στο Journal of Family Psychology, με τη συμμετοχή 201 ζευγαριών, διαπίστωσε ότι η υποστήριξη μεταξύ συντρόφων συνδεόταν με χαμηλότερα επίπεδα στρες κατά την έναρξη θεραπείας γονιμότητας.
Το πένθος για ένα παιδί που δεν γεννήθηκε
Σε άρθρο του στον Guardian, στις 25 Οκτωβρίου, ο Wise περιέγραψε την αδυναμία απόκτησης δεύτερου παιδιού ως μια μορφή πένθους.
«Έπειτα μας χτύπησε η επόμενη θλίψη. Δεν μπορούσαμε να συλλάβουμε παιδί. Και η Emma πλησίαζε γρήγορα τα 40», έγραψε.
Χαρακτήρισε την αποτυχημένη εξωσωματική «προκαταβολικό πένθος — ένα πένθος για κάτι που δεν έχει ακόμη εμφανιστεί — ένα πένθος για μια πιθανότητα, για μια μελλοντική ζωή που λαχταρούσαμε να υποδεχτούμε, να αγαπήσουμε και να φροντίσουμε».
Μια μελέτη του 2022 στο Health Expectations αναδεικνύει την ανάγκη ψυχοκοινωνικής υποστήριξης μετά την αποτυχία θεραπειών γονιμότητας, καθώς το πένθος μπορεί να είναι έντονο και παρατεταμένο.
Τι χρειάζεται ένα ζευγάρι μετά από αποτυχημένη εξωσωματική
Η εμπειρία του ζευγαριού αναδεικνύει ορισμένες ανάγκες που συχνά παραμένουν στο περιθώριο:
- Αναγνώριση της θλίψης και των δύο συντρόφων.
- Ελευθερία έκφρασης συναισθημάτων χωρίς ενοχές.
- Αποφυγή της ταύτισης της γονιμότητας με την προσωπική αξία.
- Πρόσβαση σε ψυχολογική υποστήριξη όταν χρειάζεται.
Η οικογένεια που δημιούργησαν πέρα από τους δεσμούς αίματος
Το 2004, η Thompson και ο Wise υιοθέτησαν ανεπίσημα τον Tindyebwa Agaba Wise, έναν 16χρονο πρόσφυγα από τη Ρουάντα.
Σήμερα, η Gaia ακολουθεί τα επαγγελματικά βήματα της μητέρας της, ενώ ο Tindyebwa εργάζεται στον τομέα της ποινικής δικαιοσύνης.
Παρά την αδυναμία απόκτησης δεύτερου βιολογικού παιδιού, ο Wise έχει περιγράψει την «απέραντη αγάπη» που ένιωθαν για την κόρη τους.
Η Thompson είχε συνοψίσει τη δική της αντίληψη για την οικογένεια το 2010:
«Η οικογένεια είναι το επίκεντρο των πάντων για μένα. Αλλά η οικογένεια έχει να κάνει με τη σύνδεση, όχι απαραίτητα με τους δεσμούς αίματος. Έχει να κάνει με την ευρύτερη οικογένεια — και με το να διευρύνουμε την οικογένεια».
Πηγές: