Νέα έρευνα θέτει ένα ενδιαφέρον ερώτημα σχετικά με τη σχέση ανάμεσα στο επιπλέον βάρος, τη μακροζωία και τη θνησιμότητα στους ηλικιωμένους. Ποια είναι τα ευρήματά της;
Κρέμες, κολλαγόνο ή βάρη; Τι πραγματικά λειτουργεί στη σύσφιξη μετά από μεγάλη απώλεια βάρους
Μπορεί το υπερβολικό βάρος να συνδέεται με χαμηλότερο κίνδυνο θανάτου στους ηλικιωμένους;
Σε μελέτη που δημοσιεύθηκε στο Journal of the American Geriatrics Society, οι ερευνητές ανέλυσαν δεδομένα 14 ετών από 6.905 Αμερικανούς ηλικίας 65 ετών και άνω και διαπίστωσαν ότι όσοι ταξινομούνταν ως υπέρβαροι είχαν χαμηλότερο κίνδυνο θανάτου σε σχέση με τους συνομηλίκους τους με φυσιολογικό βάρος.
Οι υπέρβαροι άνδρες είχαν 46% χαμηλότερο κίνδυνο θανάτου από οποιαδήποτε αιτία, ενώ οι άνδρες με παχυσαρκία Κατηγορίας I ή II είχαν 51% χαμηλότερο κίνδυνο. Μεταξύ των γυναικών, οι μειώσεις ήταν 27% και 15%, αντίστοιχα, αν και το τελευταίο εύρημα δεν ήταν στατιστικά σημαντικό.
Ωστόσο, τα ευρήματα συνοδεύονταν από μία σημαντική επιφύλαξη: το κοιλιακό λίπος, το οποίο μετρήθηκε μέσω της περιφέρειας μέσης.
Ποια είναι η σχέση μεταξύ ΔΜΣ, λίπους, ηλικίας και κινδύνου θνησιμότητας;
Πρόσφατες έρευνες δέιχνουν ότι ο ΔΜΣ από μόνος του δεν δίνει την πλήρη εικόνα του κινδύνου θνησιμότητας. Η ηλικία, η μυϊκή μάζα, το συνολικό σωματικό λίπος και το σημείο όπου αποθηκεύεται το λίπος μπορούν όλα να επηρεάσουν τη σχέση μεταξύ σωματικού βάρους και υγείας.
- Στους νεότερους ενήλικες, το ποσοστό σωματικού λίπους μπορεί να προβλέπει τη θνησιμότητα καλύτερα από τον ΔΜΣ, πράγμα που σημαίνει ότι κάποιος μπορεί να έχει «φυσιολογικό» ΔΜΣ, αλλά παρ’ όλα αυτά να έχει ανθυγιεινά επίπεδα λίπους, σύμφωνα με άρθρο του 2025 με τίτλο “Body Mass Index vs Body Fat Percentage as a Predictor of Mortality in Adults Aged 20-49 Years”.
- Η ηλικία φαίνεται να αλλάζει τη σχέση μεταξύ ΔΜΣ και θνησιμότητας. Μελέτη διαπίστωσε ότι ο ΔΜΣ που συνδεόταν με τη χαμηλότερη καρδιαγγειακή θνησιμότητα ήταν 23,6 στους ενήλικες κάτω των 65 ετών και 28,2 σε όσους ήταν 65 ετών ή μεγαλύτεροι.
- Το σημείο όπου αποθηκεύεται το λίπος μπορεί να έχει μεγαλύτερη σημασία από τον ΔΜΣ από μόνο του. Η αναλογία μέσης προς ισχία παρέμεινε συνδεδεμένη με τη θνησιμότητα, ακόμη και όταν ο ΔΜΣ και το συνολικό ποσοστό σωματικού λίπους δεν παρουσίαζαν τέτοια συσχέτιση.
Συνολικά, ο κίνδυνος θνησιμότητας μπορεί να γίνει καλύτερα κατανοητός εξετάζοντας τον ΔΜΣ σε συνδυασμό με την ηλικία, τη μυϊκή μάζα και το κοιλιακό λίπος.
Το «παράδοξο της παχυσαρκίας»: Ο ΔΜΣ και η περιφέρεια μέσης δίνουν διαφορετικές πληροφορίες για τον κίνδυνο θανάτου στους άνω των 65
Τόσο για τους άνδρες όσο και για τις γυναίκες, η μεγάλη περιφέρεια μέσης συσχετίστηκε με 24% υψηλότερο κίνδυνο θανάτου κατά τη διάρκεια της μελέτης, ακόμη και αφού οι ερευνητές έλαβαν υπόψη τον ΔΜΣ και άλλους δημογραφικούς παράγοντες και παράγοντες υγείας.
Μία πιθανή εξήγηση είναι ο τρόπος με τον οποίο υπολογίζεται ο ΔΜΣ και οι περιορισμοί του στην αξιολόγηση του κινδύνου για την υγεία.
Αυτό σχετίζεται με το «παράδοξο της παχυσαρκίας», το εύρημα ότι το να είναι κάποιος υπέρβαρος, και μερικές φορές το να έχει παχυσαρκία, μπορεί να συνδέεται με χαμηλότερη θνησιμότητα μεταξύ των ηλικιωμένων.
Αυτό μπορεί να φαίνεται αντιφατικό, καθώς οι άνθρωποι γενικά ακούν σε όλη τη διάρκεια της ζωής τους ότι η αύξηση του βάρους είναι ανθυγιεινή, για να συναντήσουν αργότερα έρευνες που δείχνουν ότι η σχέση αυτή μπορεί να αλλάζει σε μεγαλύτερη ηλικία.
«Ο ΔΜΣ και η περιφέρεια μέσης παρέχουν συμπληρωματικές πληροφορίες σχετικά με τον κίνδυνο για την υγεία στους ηλικιωμένους», δήλωσε σύμφωνα με το Inc ο συν-συγγραφέας της μελέτης Bryan Blissmer, PhD, από το University of Rhode Island.
«Τα ευρήματά μας δείχνουν ότι η συνεκτίμηση και των δύο μετρήσεων, αντί να βασιζόμαστε μόνο στον ΔΜΣ, μπορεί να βελτιώσει την αξιολόγηση του κινδύνου θνησιμότητας και να υποστηρίξει τη λήψη πιο τεκμηριωμένων κλινικών αποφάσεων», συνέχισε.
Η μελέτη κάλυψε την περίοδο 2011 έως 2024, πράγμα που σημαίνει ότι η ευρεία χρήση των εξαιρετικά αποτελεσματικών φαρμάκων GLP-1 για την απώλεια βάρους εμφανίστηκε μόνο πολύ αργά κατά την περίοδο της μελέτης. Επομένως, η χρήση τους θα μπορούσε να αποτελέσει έναν παράγοντα που θα εξεταστεί σε μελλοντικές έρευνες.
Παχυσαρκία: Πώς λειτουργούν οι νέες ενέσιμες θεραπείες και ποιοι μπορούν να τις επωφεληθούν
Λίπος στην κοιλιά και απώλεια βάρους παραμένουν στο επίκεντρο της έρευνας
Προηγούμενες μελέτες έχουν επίσης συμπεράνει ότι το λίπος στην κοιλιά μπορεί να είναι ιδιαίτερα επιβλαβές σε οποιαδήποτε ηλικία, αν και η συγκεκριμένη μελέτη επικεντρώθηκε ειδικά στη μακροζωία για μια εκτεταμένη χρονική περίοδο.
Πηγές: Inc, AGS, PubMed, PubMed, PubMed, PubMed, PubMed, PubMed, ScienceDirect, Nature