Κάθε γυναίκα κουβαλά μέσα της θάλασσες. Θάλασσες νεότητας, έρωτα, δημιουργίας. Και έρχεται μια ώρα που τα νερά αλλάζουν ρεύμα και η πυξίδα, χωρίς θόρυβο, στρέφεται αλλού.
Από τη μετάβαση στην αυτογνωσία και τη διεκδίκηση
Δεν προηγείται σάλπιγγα. Δεν υπάρχει τελετή. Δεν ανακοινώνεται καμία έναρξη. Η μετατόπιση έρχεται εσωτερικά, σχεδόν αδιόρατα. Ο ύπνος γίνεται πιο ελαφρύς, το σώμα θερμαίνεται ξαφνικά σαν να σηκώνεται άνεμος από μέσα του, και κάπου ανάμεσα στις νύχτες και τις σκέψεις γεννιέται ένα ερώτημα που δεν είχε υπάρξει πριν. Ποια είμαι τώρα;
Η γνώριμη ταυτότητα αρχίζει να χαλαρώνει. Οι βεβαιότητες μετακινούνται με τρόπο που δεν εξηγείται εύκολα. Η εικόνα του εαυτού δεν εφαρμόζει πια με την ίδια ακρίβεια. Μαζί με αυτή τη μετατόπιση αναδύεται ένα λεπτό, αθόρυβο πένθος. Πένθος για το σώμα που υπήρξε. Πένθος για τη νεότητα όπως τη γνωρίζαμε. Πένθος για εκείνη την εκδοχή του εαυτού που έμοιαζε σταθερή και αναγνωρίσιμη.
Δεν πρόκειται για απώλεια που ζητά δράμα. Πρόκειται για μετάβαση που ζητά επίγνωση. Και μέσα σε αυτή τη μεταβολή γεννιέται η πιο βαθιά υπαρξιακή στιγμή, η συνάντηση με μια νέα εκδοχή του εαυτού, λιγότερο αυτονόητη και περισσότερο συνειδητή.
Το όνομα αυτού του περάσματος είναι περιεμμηνόπαυση. Και το πέρασμα τούτο είναι θάλασσα ανοιχτή.
Η Drew Barrymore μιλάει ανοιχτά για την εμμηνόπαυση: «Νιώθω σαν ψάρι» – Έπαθε έξαψη στην τηλεόραση
Α’ κεφάλαιο: Το πέλαγος της αλλαγής
Οι ορμόνες που για χρόνια κρατούσαν τον κύκλο σαν καλοκουρδισμένο όργανο αρχίζουν να αλλάζουν τόνο. Η προγεστερόνη, φύλακας του ύπνου και της γαλήνης, μειώνεται σταδιακά. Τα οιστρογόνα κυμαίνονται, επηρεάζοντας τη μνήμη, τη διάθεση, τις αρθρώσεις και τη θερμοκρασία. Ο εγκέφαλος χαράζει νέες διαδρομές και το σώμα αναδιοργανώνει τη δομή του.
Η ενέργεια δεν κατανέμεται όπως πριν. Οι μύες χρειάζονται συνειδητή ενδυνάμωση. Τα οστά χρειάζονται βάρος και κίνηση. Η τροφή χρειάζεται ποιότητα. Ο ύπνος χρειάζεται προστασία. Η φροντίδα μετατρέπεται σε πράξη ωριμότητας. Η άσκηση δυναμώνει το σκελετό. Η γνώση φωτίζει τις επιλογές. Η εξατομικευμένη ιατρική καθοδήγηση προσφέρει σταθερότητα.
Η γυναίκα στέκει απέναντι στον χρόνο και τον αναγνωρίζει. Τότε αρχίζει η συμφιλίωση μαζί του. Αρχίζει η αποδοχή της θνητότητας ως πηγής δύναμης. Αρχίζει η ανάληψη της ίδιας της ζωής χωρίς αναβολές. Αρχίζει η ελευθερία που γεννιέται όταν τίποτα περιττό δεν χωρά.
Μαζί της γεννιέται και η βαθύτερη πίστη στο σώμα που την έφερε ως εδώ.
Β’ κεφάλαιο: Η διεκδίκιση
Για χρόνια η γυναίκα εκπαιδεύτηκε στην αντοχή. Να αντέχει, να φροντίζει, να προχωρά. Η δεύτερη πράξη ανοίγει διαφορετικό πεδίο. Εδώ γεννιέται η διεκδίκηση.
Διεκδίκηση χρόνου για τον εαυτό. Διεκδίκηση απόλαυσης χωρίς ενοχή. Διεκδίκηση φωνής χωρίς χαμηλούς τόνους. Η ωριμότητα φέρνει καθαρότητα και η καθαρότητα φέρνει λόγο.
Η γυναίκα αυτής της εποχής μιλά δυνατά. Μιλά για το σώμα της. Μιλά για την επιθυμία της. Μιλά για τα όριά της. Η απόλαυση μετατρέπεται σε συνειδητή επιλογή και η επιλογή σε πράξη ελευθερίας. Η θηλυκότητα ριζώνει στην αυτογνωσία. Η παρουσία αποκτά κύρος.
Ανατέλλει μια νέα εποχή. Μια εποχή γυναικών που επιλέγουν ποιότητα σε όλα. Στη σχέση, στην εργασία, στον τρόπο που ντύνονται, στον χρόνο που αφιερώνουν. Η δεύτερη πράξη δεν είναι απλώς βιολογική φάση. Είναι πολιτισμική μετατόπιση.
Εμμηνόπαυση: Πότε σταματούν οι εξάψεις και ποιοι μύθοι συνοδεύουν τα συμπτώματα
Γ’ κεφάλαιο: Η επιστροφή
Στην Οδύσσεια η επιστροφή σημαίνει γνώση κερδισμένη μέσα από κύματα. Έτσι και εδώ.
Η γυναίκα επιστρέφει στον εαυτό της με βάθος, με καθαρά όρια και δύναμη ώριμη. Κατοικεί την ηλικία της με κύρος και σεβασμό. Επάνω στο κατάστρωμα της ζωής, με βλέμμα καθαρό και φωνή που έχει βρει το βάθος της, κρατά το τιμόνι με χέρια που γνωρίζουν.
Γνωρίζει τον άνεμο. Γνωρίζει τα ρεύματα. Γνωρίζει τον εαυτό της.
Η θάλασσα απλώνεται μπροστά της και εκείνη δεν περιμένει οδηγίες. Επιλέγει πορεία. Επιλέγει ρυθμό. Επιλέγει απόλαυση.
Υπάρχει με σώμα που γνωρίζει, με βλέμμα που διακρίνει και με φωνή που διεκδικεί χώρο στον κόσμο. Η ηλικία της γίνεται κύρος. Η εμπειρία της σοφός χάρτης. Η παρουσία της πολιτισμική δήλωση. Δεν επιστρέφει για να χωρέσει. Εμφανίζεται για να εμπλουτίσει τον κόσμο με τη συνείδησή της, με τη διαύγειά της και με την επιλεγμένη της ενέργεια.
Δεν ζητά χώρο. Δημιουργεί χώρο.
Δεν ακολουθεί εποχές. Ορίζει εποχή.
Η δεύτερη πράξη δεν είναι απλώς μια φάση ζωής. Είναι μια νέα αρχή πολιτισμού. Δεν είναι συνέχεια. Είναι αναβάθμιση. Και η ηρωίδα της δεν είναι σύμβολο αντοχής. Είναι σύμβολο επιλογής.
Αυτή είναι η νέα εποχή. Μια εποχή γυναικών που δεν αντέχουν απλώς τη ζωή. Τη διαμορφώνουν.
Και αυτό είναι το πιο σύγχρονο πρόσωπο της δύναμης.