Περίπου οι μισοί άνδρες άνω των 40 ετών εμφανίζουν στυτική δυσλειτουργία (ED). Έρευνα φαίνεται να σχετίζει τη στυτική δυσλειτουργία με τη χρήση στατινών και συγκεκριμένα με δύο δραστικές. Ποιες στατινες αυξάνουν τον κίνδυνο.
Έχουν οι καρδιολόγοι επιφυλάξεις για τις στατίνες; Ποια είναι η πραγματικότητα
Τι σχέση μπορεί να έχουν οι στατίνες με τη στυτική δυσλειτουργία – Μελέτη αποκαλύπτει τις δύο δραστικές ουσίες που μπορεί να αυξάνουν τον κίνδυνο
Ορισμένες μελέτες δείχνουν ότι αυτά τα φάρμακα για τη μείωση της χοληστερίνης μπορεί να βελτιώνουν τη στυτική δυσλειτουργία, υποστηρίζοντας πιο υγιή αιμοφόρα αγγεία και καλύτερη ροή αίματος προς το πέος, ενώ άλλες δείχνουν ότι ενδέχεται να συμβάλλουν στη στυτική δυσλειτουργία μειώνοντας τα επίπεδα χοληστερίνης που απαιτούνται για την παραγωγή τεστοστερόνης.
Τώρα, ερευνητές στην Κίνα αναφέρουν ότι δύο από τις πιο κοινές στατίνες ενδέχεται να σχετίζονται με υψηλότερο μακροπρόθεσμο κίνδυνο στυτικής δυσλειτουργίας σε σύγκριση με τη ροσουβαστατίνη.
«Τα ευρήματα αυτά δείχνουν ότι οι γιατροί θα πρέπει να παρακολουθούν τη σεξουαλική υγεία των ασθενών που παίρνουν στατίνες. Η μετάβαση στη ροσουβαστατίνη μπορεί να αποτελέσει μια ωφέλιμη στρατηγική για ασθενείς που εμφανίζουν στυτική δυσλειτουργία», σημείωσαν οι συγγραφείς, σύμφωνα με το Daily Mail.
Πώς σχετίζονται τα φάρμακα για τις καρδιαγγειακές παθήσεις με τη στυτική δυσλειτουργία
Πρόσφατες έρευνες συμπεραίνυον ότι η στυτική δυσλειτουργία (ED) συνδέεται συχνότερα με την υποκείμενη καρδιαγγειακή νόσο παρά με τα φάρμακα που χρησιμοποιούνται για τη θεραπεία της.
Χοληστερίνη: Υπάρχουν εναλλακτικές για τις στατίνες; Τα 2 φάρμακα που προτείνουν ειδικοί
Παθήσεις όπως η υψηλή αρτηριακή πίεση, η αθηροσκλήρωση, ο διαβήτης και η κακή λειτουργία των αιμοφόρων αγγείων μπορεί να συμβάλουν στη στυτική δυσλειτουργία, η οποία αναγνωρίζεται όλο και περισσότερο ως πρώιμο σημάδι αγγειακής νόσου.
- Υψηλότερος κίνδυνος στυτικής δυσλειτουργίας: Τα θειαζιδικά διουρητικά και οι παλαιότεροι β-αναστολείς είναι τα φάρμακα για την αρτηριακή πίεση που συνδέονται πιο σταθερά με επιδείνωση της στυτικής λειτουργίας.
- Κυρίως ουδέτερη επίδραση: Οι αναστολείς διαύλων ασβεστίου και οι άλφα-αναστολείς γενικά έχουν μικρή επίδραση στη στυτική λειτουργία.
- Οι στατίνες παραμένουν ένα αμφιλεγόμενο ζήτημα: Ορισμένες μελέτες αναφέρουν πιθανά οφέλη για την υγεία των αιμοφόρων αγγείων, ενώ άλλες συσχετίζουν τη λήψη στατινών με τη στυτική δυσλειτουργία. Για παράδειγμα, μελέτη του 2025 με τίτλο STATIN-ASSOCIATED IMPROVEMENT IN ERECTILE DYSFUNCTION: A SYSTEMATIC REVIEW AND META-ANALYSIS αναφέρει αυξημένη δραστηριότητα του μονοξειδίου του αζώτου, η οποία σχετίζεται με βελτίωση της στυτικής λειτουργίας, ενώ μελέτη του 2024 με τίτλο Association between atorvastatin and erectile dysfunction: a comprehensive analysis incorporating real-world pharmacovigilance and Mendelian randomization αναφέρει ότι η ατορβαστατίνη μπορεί να σχετίζεται με στυτική δυσλειτουργία.
Συνολικά, τα διαθέσιμα στοιχεία δεν δείχνουν ισχυρή και σταθερή αιτιώδη σχέση για την ώρα.
Παίρνετε φάρμακα για την καρδιά; Ποιες παρενέργειες έχουν οι στατίνες και οι β-αναστολείς
Μελέτη εξετάζει τις διαφορές ανάμεσα σε διαφορετικές στατίνες και τον κίνδυνο για στυτική δυσλειτουργία
Οι ερευνητές ανέλυσαν γενετικά δεδομένα από πάνω από 223.000 άτομα, συμπεριλαμβανομένων 6.175 ανδρών με στυτική δυσλειτουργία (ED), χρησιμοποιώντας πληροφορίες από το UK Biobank και το φινλανδικό έργο FinnGen, δύο μεγάλες ιατρικές βάσεις δεδομένων.
Η ομάδα χρησιμοποίησε αυτά τα δεδομένα για να εκτιμήσει τις μακροπρόθεσμες επιδράσεις των στατινών και διαπίστωσε ότι η συνολική χρήση στατινών συσχετίστηκε με 6,4% υψηλότερο κίνδυνο στυτικής δυσλειτουργίας. Σύμφωνα με τα ευρήματα, ο αυξημένος κίνδυνος οφειλόταν κυρίως στην ατορβαστατίνη και τη σιμβαστατίνη.
Οι ερευνητές πιστεύουν ότι η διαφορά μπορεί να σχετίζεται με τον τρόπο που οι διάφορες στατίνες κατανέμονται στο σώμα. Η ατορβαστατίνη και η σιμβαστατίνη είναι πιο πιθανό να φτάσουν στους όρχεις, όπου μπορεί να επηρεάσουν την παραγωγή τεστοστερόνης.
Αντίθετα, η ροσουβαστατίνη παραμένει κυρίως στο ήπαρ και είναι λιγότερο πιθανό να φτάσει στους όρχεις, κάτι που ενδέχεται να εξηγεί γιατί η μελέτη δεν βρήκε συσχέτιση μεταξύ της ροσουβαστατίνης και της στυτικής δυσλειτουργίας.
Η ομάδα πρότεινε επίσης ότι οι στατίνες που μειώνουν τη χοληστερίνη πιο επιθετικά θα μπορούσαν να αφήνουν λιγότερη χοληστερίνη διαθέσιμη για την παραγωγή τεστοστερόνης και άλλων ορμονών του φύλου από τον οργανισμό, συμβάλλοντας ενδεχομένως στη στυτική δυσλειτουργία.
Ωστόσο, οι συγγραφείς προέτρεψαν σε προσοχή κατά την ερμηνεία των αποτελεσμάτων, σημειώνοντας ότι η μελέτη εκτιμά τις επιδράσεις της δια βίου έκθεσης στις στατίνες και όχι τους κινδύνους που αντιμετωπίζουν οι ασθενείς στην καθημερινή κλινική πρακτική.
Νέες οδηγίες για τη χοληστερίνη: Ποιο όριο είναι ασφαλές
Τόνισαν ότι τα ευρήματα υποστηρίζουν μια πιθανή συσχέτιση, αλλά δεν θα πρέπει να προκαλούν αδικαιολόγητη ανησυχία ούτε να οδηγούν τους ασθενείς στη διακοπή της αγωγής τους χωρίς ιατρική συμβουλή.
Πηγές: Daily Mail, PubMed, PMC, JACC, Frontiers