Τα νοσοκομεία μετατρέπονται σε άτυπες προνοιακές μονάδες, λόγω έλλειψης δομών φροντίδας. Στο «Αττικόν» φιλοξενούνται 17 κοινωνικά περιστατικά από 3 μήνες έως και 2 χρόνια.
Περίπου 800 κοινωνικά περιστατικά φιλοξενούνται σήμερα στα δημόσια νοσοκομεία της χώρας. Άνθρωποι που δεν χρειάζονται πλέον ιατρική φροντίδα καταλαμβάνουν νοσοκομειακά κρεβάτια επί μήνες ή και χρόνια, επειδή δεν έχουν πού να πάνε. Έτσι, τα νοσοκομεία μετατρέπονται σιωπηλά σε προνοιακές μονάδες, καλύπτοντας κενά ενός κράτους πρόνοιας που απουσιάζει, καταγγέλλει ο πρόεδρος της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Εργαζομένων στα Δημόσια Νοσοκομεία (ΠΟΕΔΗΝ), Μιχάλης Γιαννάκος.
Κακοποιημένα παιδιά «παρκαρισμένα» στα νοσοκομεία λόγω έλλειψης δομών πρόνοιας
Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί το νοσοκομείο «Αττικόν» που σε κάθε εφημερία θυμίζει εμπόλεμη ζώνη, με περισσότερα από 100 ράντζα να αναπτύσσονται στους διαδρόμους για να καλυφθούν οι ανάγκες. Στο νοσοκομείο φιλοξενούνται 17 κοινωνικά περιστατικά από τρεις μήνες έως δύο χρόνια σαν να πρόκειται για προνοιακή δομή, σημειώνει ο κ. Γιαννάκος.
Το νοσοκομείο καλείται να εξυπηρετήσει όχι μόνο τους ασθενείς της Αττικής, αλλά και το 50% των εισαγωγών που προέρχονται από περιφερειακούς νομούς, όπου τα νοσοκομεία, λόγω σοβαρών ελλείψεων προσωπικού δεν μπορούν να συγκρατήσουν τα περιστατικά.
Το πρόβλημα, σύμφωνα με τον κ. Γιαννάκο, επιτείνεται από τη διαχρονική ανεπάρκεια νοσοκομειακών κλινών στο ΕΣΥ. Στη χώρα μας αντιστοιχούν μόλις 3,5 κλίνες ανά 1.000 κατοίκους, τη στιγμή που ο μέσος όρος στην Ευρωπαϊκή Ένωση είναι 5,3. Η έλλειψη παθολογικών κλινών οδηγεί στη διασπορά ασθενών σε χειρουργικές κλινικές, αυξάνοντας τον κίνδυνο ενδονοσοκομειακών λοιμώξεων και επιβαρύνοντας περαιτέρω το σύστημα.
Ιδιαίτερα ανησυχητική είναι η εικόνα των κοινωνικών περιστατικών στο «Αττικόν» Νοσοκομείο.
Σήμερα φιλοξενούνται 17 τέτοια περιστατικά: έξι ασθενείς σε μία παθολογική κλινική παραμένουν από επτά μήνες έως και δύο χρόνια, δύο ακόμη σε άλλη παθολογική από έξι μήνες έως έναν χρόνο, δύο σε χειρουργική κλινική από τέσσερις έως έξι μήνες και τρεις στην καρδιοχειρουργική για πάνω από τρεις μήνες. Σε άλλες κλινικές, τέσσερα περιστατικά παραμένουν από δύο έως έξι μήνες. Όλοι είναι ιατρικά καλά, αλλά αρνούνται να πάρουν εξιτήριο, γιατί δεν έχουν άλλη επιλογή.
«Πολύ καλά κάνει το νοσοκομείο και δεν κόβει εξιτήρια να τους πετάξει στο δρόμο. Στις προνοιακές μονάδες δεν υπάρχουν θέσεις φιλοξενίας και οι προνοιακές υπηρεσίες είναι απούσες», καταλήγει ο πρόεδρος της ΠΟΕΔΗΝ.