Στο 3ο ΣΦΕΕ Summit στελέχη της φαρμακοβιομηχανίας και της ακαδημαϊκής κοινότητας ανέδειξαν τις προκλήσεις που εμποδίζουν την Ευρώπη να καταστεί ηγέτης στην καινοτομία του φαρμάκου.
Πώς η Ευρώπη θα γεφυρώσει το χάσμα στον τομέα της υγείας; Ποια είναι τα προβλήματα που πρέπει να αντιμετωπιστούν άμεσα; Γιατί πρέπει να βλέπουμε τις ιατροφαρμακευτικές δαπάνες ως επένδυση και όχι ως κόστος; Σ’ αυτά τα ερωτήματα κλήθηκαν να απαντήσουν κορυφαία στελέχη της ευρωπαϊκής φαρμακοβιομηχανίας, τα οποία έδωσαν το «παρών» στο 3ο ΣΦΕΕ Summit που πραγματοποιεί ο Σύνδεσμος Φαρμακευτικών Επιχειρήσεων Ελλάδος (ΣΦΕΕ).
Η Nathalie Moll, Γενική Διευθύντρια της Ευρωπαϊκής Ομοσπονδίας Φαρμακευτικών Επιχειρήσεων και Συνδέσμων (EFPIA), υπογράμμισε τη σημασία της επιτάχυνσης, καθώς η Ευρώπη αυτήν τη στιγμή εμφανίζεται ως ο λιγότερος ελκυστικός προορισμός για νέα φάρμακα. Κι αυτή είναι μια τάση, όπως παρατήρησε, η οποία διαφαίνεται εδώ και 20 χρόνια. «Το χάσμα διευρύνεται διαρκώς», επεσήμανε, προτού σχολιάσει ότι το θέμα είναι και νομοθετικό, καθώς για παράδειγμα υπάρχουν αρκετές αβεβαιότητες σε θέματα τιμολόγησης.
Σ’ αυτό το πλαίσιο, ανέδειξε ως απαραίτητη την ανάγκη για πρόοδο, η οποία θα επιτευχθεί με τον διάλογο. «Πρέπει να διασφαλίσουμε ότι όλοι θα κάτσουν στο ίδιο τραπέζι και θα βρουν λύσεις. Χρειαζόμαστε μια συζήτηση πέραν των κρατών – μελών, καθώς έτσι θα βρούμε περισσότερες λύσεις».
Επιπλέον, σημείωσε ότι η Ευρώπη οφείλει να εστιάσει στις κλινικές έρευνες για την παραγωγή περισσότερων φαρμάκων υπενθυμίζοντας ότι η Κίνα πέρυσι πέρασε και την Ευρώπη και την Αμερική στον τομέα της παραγωγής. «Πρέπει να μειώσουμε το χάσμα», επανέλαβε, ενώ αναφερόμενη στη νομοθεσία για τη βιοτεχνολογία, ζήτησε να υπάρξει περισσότερη αισιοδοξία.
Από την πλευρά του, ο Cyril Schiever, Πρόεδρος της MSD Ευρώπης, αναγνώρισε ότι έχουμε καταπληκτικούς επιστήμονες στην Ευρώπη, αλλά «η ταχύτητα είναι τελείως διαφορετική σε σχέση με ό,τι συμβαίνει σε άλλες περιοχές του πλανήτη».
Είναι ανάγκη, κατά τον ίδιο, η Ευρώπη να σημειώσει πρόοδο, να φύγει από τον κατακερματισμό και να υιοθετήσει τις κατάλληλες πολιτικές. «Υπάρχουν κάποια νομοθετήματα με ενδιαφέρον, αλλά χρειάζεται υπερβολικά πολύ χρόνος για να περάσουν στην εθνική νομοθεσία», τόνισε, παράλληλα.
Την ίδια στιγμή, έδωσε έμφαση στη διασύνδεση της επιστήμης με την προσφορά της καινοτομίας στους ασθενείς. «Κατά μέσο όρο χρειάζονται δύο χρόνια ώστε μια ανακάλυψη να γίνει διαθέσιμη στους ασθενείς. Αυτόν τον χρόνο θα πρέπει να τον μικρύνουμε». Βέβαια, αναγνώρισε ότι «όταν μιλάμε για ασθενείς, θα πρέπει να είμαστε σίγουροι με ό,τι κάνουμε». «Χρειάζεται μια ισορροπία όσο και να επιθυμούμε να επιταχύνουμε τις ανακαλύψεις», κατέληξε.
Χάσμα στην ανταγωνιστικότητα
Ο Πάνος Καναβός, Καθηγητής Πολιτικής Υγείας στο London School of Economics (LSE) και Διευθυντής του Medical Technology Research Group (MTRG), αναγνώρισε ότι η Ευρώπη έχει ένα χάσμα στην ανταγωνιστικότητα, γι’ αυτό πρέπει να σκεφτούμε «τι θα κάνουμε». Σ’ αυτό το πλαίσιο, επεσήμανε τη σημασία να «επενδύσουμε σοβαρά». «Πρέπει όλοι να αναλάβουν την ευθύνη και να συμβάλλουν στην έρευνα και στην ανάπτυξη», συμπλήρωσε.
Από εκεί και πέρα, παρατήρησε ότι τα συστήματα υγειονομικής περίθαλψης έχουν αρκετές καθυστερήσεις. «Δεν πρόκειται να έρθουν νέα κονδύλια στην υγεία, γι’ αυτό πρέπει να δούμε πώς θα γίνουμε πιο αποδοτικοί».
Τέλος, ο Oliver Bleck, Head Europe, South, ROCHE, αν και παραδέχθηκε ότι πολλές κυβερνήσεις αντιμετωπίζουν δημοσιονομικές πιέσεις, εξήγησε ότι η καινοτομία αποτελεί μια ευκαιρία για την Ευρώπη, ώστε να γίνει ηγέτης. Εάν επενδύσουμε, εξήγησε, οι προοπτικές θα βελτιωθούν και το φορτίο στο σύστημα θα γίνει μικρότερο. «Με κάθε έξυπνη ιατρική λύση, μειώνουμε το κόστος του ιατρικού συστήματος μακροπρόθεσμα», επανέλαβε.
Μάλιστα, τόνισε ότι «κάθε ένα δολάριο που δαπανούμε, έχει όφελος 2,4 δολάρια στην κοινωνία». Παράλληλα, σημείωσε ότι πρέπει να κάνουμε ό,τι μπορούμε για να επιταχύνουμε τη δημιουργία των νέων φαρμάκων. Κι αυτό συμπεριλαμβάνει και την επιτάχυνση των κανονιστικών αποφάσεων. Επεσήμανε δε ότι όλοι πρέπει να δούμε την υγεία όχι ως κόστος αλλά ως επένδυση.