Οστεοπόρωση: Νέα θεραπεία με βλαστοκύτταρα μείωσε τα κατάγματα κατά 94% – Νέα μελέτη

Οστεοπόρωση: Νέα θεραπεία με βλαστοκύτταρα μείωσε τα κατάγματα κατά 94% – Νέα μελέτη
Προσθέστε το OloYgeia.gr στην Google

Σύνοψη

  • Νέα θεραπεία με τροποποιημένα βλαστοκύτταρα συνδέθηκε με μείωση των καταγμάτων κατά 94% σε 10 γυναίκες με προχωρημένη οστεοπόρωση.
  • Οι επιστήμονες πρόσθεσαν ένα ειδικό σάκχαρο στα βλαστοκύτταρα, με στόχο να διευκολύνουν την κατεύθυνσή τους προς τον μυελό των οστών.
  • Η μελέτη κατέγραψε βελτίωση στην οστική πυκνότητα, μείωση του πόνου κατά 34% και της αναπηρίας κατά 30%.
  • Τα αποτελέσματα είναι ενθαρρυντικά, αλλά η μικρή δοκιμή χωρίς ομάδα ελέγχου δεν αποδεικνύει την αποτελεσματικότητα της θεραπείας. Απαιτούνται μεγαλύτερες μελέτες.

Nέα θεραπεία με βλαστοκύτταρα μείωσε κατά 94% τα κατάγματα σε γυναίκες με προχωρημένη οστεοπόρωση. Πώς το κατάφεραν οι επιστήμονες;

Οστεοπόρωση στις γυναίκες 50+: 4 «κρυφά» σημάδια που δείχνουν την πάθηση

Βλαστοκύτταρα και οστεοπόρωση: Τι έδειξε η πρώτη δοκιμή σε ανθρώπους

Τα μεσεγχυματικά βλαστοκύτταρα, γνωστά ως MSC, είναι πρόδρομα κύτταρα που μπορούν να εξελιχθούν σε οστεοβλάστες, τα κύτταρα που δημιουργούν νέο οστικό ιστό. Όταν όμως εγχέονται στο αίμα, ελάχιστα καταλήγουν στα οστά.

Στη νέα μελέτη, ερευνητές στην Ισπανία έδωσαν στα κύτταρα μια «διεύθυνση επιστροφής» προς τον μυελό των οστών, προσθέτοντας στην επιφάνειά τους ένα ειδικό σάκχαρο.

Τι δείχνουν πρόσφατες έρευνες για τα βλαστοκύτταρα και την οστεοπόρωση

Οι έρευνες των τελευταίων ετών έχουν δείξει υποσχόμενα αποτελέσματα κυρίως σε ζωικά μοντέλα, ενώ τα δεδομένα από ανθρώπους παραμένουν περιορισμένα.

Οι μακροχρόνιες ενδοκρινολογικές επιπτώσεις των αντικαρκινικών θεραπειών

  • Σύμφωνα με την ανασκόπηση του 2024 με τίτλο “Exploring mesenchymal stem cells homing mechanisms and improvement strategies”, τα βλαστοκύτταρα που εγχέονται ενδοφλέβια παγιδεύονται σε μεγάλο βαθμό στα τριχοειδή αγγεία των πνευμόνων, ενώ οι τροποποιήσεις στην επιφάνειά τους μπορούν να βελτιώσουν την κατεύθυνσή τους προς τους ιστούς-στόχους.
  • Σύμφωνα με τη μετα-ανάλυση του 2025 με τίτλο “Therapeutic effects of mesenchymal stem cell-derived extracellular vesicles in osteoporosis models: a systematic review and meta-analysis of preclinical studies”, τα εξωκυττάρια κυστίδια που παράγουν τα βλαστοκύτταρα βελτίωσαν την οστική πυκνότητα και τη μικροδομή των οστών σε ζωικά μοντέλα.
  • Σύμφωνα με τη μετα-ανάλυση του 2025 με τίτλο “Genetically modified stem cells for osteoporosis: a systematic review and meta-analysis of preclinical studies”, τα γενετικά τροποποιημένα βλαστοκύτταρα αύξησαν τον οστικό όγκο σε ζωικά μοντέλα. Ωστόσο, οι κλινικές δοκιμές βρίσκονται ακόμη σε πρώιμο στάδιο.

Τι έδειξαν τα δεδομένα των 10 γυναικών

Η μελέτη του 2026, με επικεφαλής τον γιατρό José M. Moraleda από το Πανεπιστήμιο της Μούρθια στην Ισπανία, δημοσιεύτηκε στο επιστημονικό περιοδικό Cell με τίτλο “Glycocalyx-edited mesenchymal stem/stromal cell therapy in advanced osteoporosis”.

Στη δοκιμή συμμετείχαν 10 γυναίκες άνω των 50 ετών με προχωρημένη οστεοπόρωση. Οι ερευνητές απομόνωσαν βλαστοκύτταρα από τον μυελό των οστών κάθε γυναίκας, τα πολλαπλασίασαν στο εργαστήριο και τροποποίησαν την επιφάνειά τους προσθέτοντας το σάκχαρο φουκόζη. Κάθε ασθενής έλαβε μία μόνο ενδοφλέβια έγχυση με τα δικά της κύτταρα.

Στα δύο χρόνια μετά την έγχυση, τα κατάγματα ευθραυστότητας, δηλαδή τα κατάγματα που προκαλούνται από μικρό τραυματισμό, μειώθηκαν κατά 94%. Κατά μέσο όρο, ο ετήσιος αριθμός καταγμάτων στην ομάδα μειώθηκε από οκτώ πριν από την έγχυση σε 0,5 μετά τη θεραπεία.

Τέσσερις μήνες μετά την έγχυση, οι βιοψίες οστού έδειξαν ότι η επιφάνεια που καλυπτόταν από οστικό ιστό είχε αυξηθεί κατά περίπου 70%, ενώ βελτιώθηκε σημαντικά και η οστική πυκνότητα. Οι δείκτες οστικής παραγωγής παρέμειναν αυξημένοι για έξι μήνες. Δύο χρόνια μετά, οι γυναίκες ανέφεραν μείωση του πόνου στα οστά κατά 34% και της αναπηρίας κατά 30%.

«Σήκωσα την εγγονή μου και έσπασε η σπονδυλική μου στήλη» – Τα συμπτώματα οστεοπόρωσης που αγνόησε η 73χρονη

«Η δοκιμή έδειξε αποτελεσματικότητα σχεδόν 100%, η οποία διατηρήθηκε για αρκετά χρόνια, χωρίς ανεπιθύμητες ενέργειες», εκτιμά ο γιατρός και ερευνητής Ajit Varki του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνιας στο Σαν Ντιέγκο, ο οποίος δεν συμμετείχε στη μελέτη, σύμφωνα με το Nature.

Οι ερευνητές σημειώνουν ότι η βελτίωση δεν φαίνεται να οφείλεται σε αλλαγές στον τρόπο ζωής ή στη φαρμακευτική αγωγή.

Γιατί δυσκολεύονται τα βλαστοκύτταρα να φτάσουν στα οστά

«Τα βλαστοκύτταρα έχουν διάμετρο 20 έως 30 μικρόμετρα, μεγαλύτερη από τη διάμετρο ενός τριχοειδούς αγγείου του πνεύμονα. Κατά την πρώτη τους διέλευση από την πνευμονική κυκλοφορία, το 50% έως 80% παγιδεύεται στους πνεύμονες», εξηγεί ο γιατρός Jan Schaefer σε ανάρτησή του στο LinkedIn.

Από τα υπόλοιπα κύτταρα, ελάχιστα φτάνουν από μόνα τους στον μυελό των οστών. Ωστόσο, θα χρειαστούν μερικά ακόμη χρόνια για να έχουμε οριστικές απαντήσεις, σημειώνει ο ίδιος.

Ο Robert Sackstein, ένας από τους συγγραφείς της μελέτης, κατέχει δικαιώματα πνευματικής ιδιοκτησίας για την τεχνολογία τροποποίησης των κυττάρων.

Τι σημαίνουν τα αποτελέσματα της μελέτης

Η δοκιμή ήταν μικρή, χωρίς ομάδα ελέγχου, ενώ οι περισσότερες γυναίκες έπαιρναν και άλλα φάρμακα για την οστεοπόρωση. Επιπλέον, οι συμμετέχουσες είχαν επιλεγεί σε μια περίοδο κατά την οποία εμφάνιζαν πολλά κατάγματα. Όταν μια ομάδα επιλέγεται σε μια περίοδο ιδιαίτερα έντονων συμπτωμάτων, είναι πιθανό να παρουσιάσει βελτίωση στη συνέχεια, ακόμη και χωρίς την παρέμβαση που μελετάται.

Η μελέτη δεν παρακολούθησε την πορεία των κυττάρων μετά την έγχυση, επομένως δεν είναι γνωστό πόσα έφτασαν στα οστά και για πόσο διάστημα παρέμειναν εκεί. Συνεπώς, η μείωση των καταγμάτων δεν αποδεικνύει ότι η θεραπεία μπορεί να αναστρέψει την οστεοπόρωση.

Οστεοπόρωση: 1 στις 3 γυναίκες και 1 στους 5 άνδρες άνω των 50 ετών θα υποστεί κάταγμα στη διάρκεια της ζωής του

Ερευνητές του Πανεπιστημίου της Μούρθια προετοιμάζουν μια μεγαλύτερη τυχαιοποιημένη δοκιμή, στην οποία οι ασθενείς θα χωριστούν σε τρεις ομάδες:

  1. η πρώτη θα λάβει τροποποιημένα κύτταρα από τον δικό της μυελό των οστών,
  2. η δεύτερη τροποποιημένα κύτταρα από υγιή δότη και
  3. η τρίτη δεν θα λάβει κυτταρική θεραπεία.

Πηγές: ScienceAlert, Cell, PubMed, Frontiers in Endocrinology, BMC Musculoskeletal Disorders

Ιωάννα Σπίνου

Η Ιωάννα Σπίνου έχει συνεργαστεί με μέσα ποικίλης θεματολογίας, με αποτέλεσμα να αποκτήσει σφαιρική αντίληψη και διεπιστημονικές γνώσεις. Μελετά εξελίξεις σε νευροεπιστήμη, ψυχοπαθολογία και χρόνιες παθήσεις, ενώ έχει ευαισθησία σε ζητήματα ψυχικής υγείας.

Scroll to Top