Από το Botox έως τις διαφημίσεις στα social media, οι Οδοντίατροι ζητούν σαφείς κανόνες και επικαιροποίηση του Δεοντολογικού Κανονισμού που ισχύει από το 2009.
Η δημόσια συζήτηση για τη χρήση βοτουλινικής τοξίνης (Botox) από οδοντιάτρους, αλλά και η αυξανόμενη παρουσία διαφημίσεων οδοντιατρικών υπηρεσιών στο διαδίκτυο και τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, επαναφέρουν στο προσκήνιο την ανάγκη εκσυγχρονισμού του θεσμικού πλαισίου της Οδοντιατρικής.
MedWatch: Επεκτείνεται σε όλη την Ελλάδα – Στο «ραντάρ» οδοντιατρεία και φυσικοθεραπευτήρια
Η Ελληνική Οδοντιατρική Ομοσπονδία (Ε.Ο.Ο.) υποστηρίζει ότι η σύγχρονη Οδοντιατρική απαιτεί σαφείς κανόνες, τόσο ως προς τις θεραπευτικές πράξεις που εντάσσονται στο επιστημονικό της αντικείμενο όσο και ως προς τον τρόπο προβολής των υπηρεσιών προς το κοινό.
Τι ισχύει για το Botox στους οδοντιάτρους
Σύμφωνα με την Ε.Ο.Ο., η εφαρμογή της βοτουλινικής τοξίνης αποτελεί αναγνωρισμένη θεραπευτική πράξη που έχει εφαρμογές και στην Οδοντιατρική.
Το ισχύον θεσμικό πλαίσιο και οι σχετικές εγκύκλιοι του υπουργείου Υγείας οριοθετούν τη δυνατότητα εφαρμογής της από οδοντιάτρους για θεραπευτικούς σκοπούς που εμπίπτουν στο γνωστικό και επαγγελματικό αντικείμενο της Οδοντιατρικής.
Η χρήση της μπορεί να εντάσσεται στην αντιμετώπιση παθήσεων και λειτουργικών διαταραχών της στοματογναθικής και περιστοματικής περιοχής, υπό την προϋπόθεση ότι προηγείται ορθή διάγνωση και ότι η πράξη πραγματοποιείται από επαγγελματία με την απαιτούμενη επιστημονική κατάρτιση.
Όπως επισημαίνει η Ομοσπονδία, η θεραπευτική προσέγγιση πρέπει να έχει ως βασικό κριτήριο την ασφάλεια και το όφελος του ασθενούς, ενώ στη σύγχρονη Οδοντιατρική η λειτουργική και η αισθητική διάσταση μπορούν να συνδέονται, όταν αυτό υπηρετεί θεραπευτικό σκοπό.
Η Οδοντιατρική δεν αφορά μόνο τα δόντια
Η Ε.Ο.Ο. υπενθυμίζει ότι η Οδοντιατρική αποτελεί αυτοτελή επιστήμη υγείας και δεν περιορίζεται αποκλειστικά στη θεραπεία των δοντιών.
Το αντικείμενό της περιλαμβάνει τη διάγνωση, την πρόληψη και τη θεραπεία παθήσεων των δοντιών, του στόματος, των γνάθων και των παρακείμενων ιστών, σύμφωνα με την ισχύουσα νομοθεσία και τους κανόνες της σύγχρονης οδοντιατρικής επιστήμης.
Με βάση αυτό το πλαίσιο, η Ομοσπονδία επαναφέρει το πάγιο αίτημά της για επικαιροποίηση των κανόνων που διέπουν την άσκηση του επαγγέλματος.
Από το 2018 ζητά νέο Δεοντολογικό Κανονισμό
Η Ε.Ο.Ο. έχει επανειλημμένα απευθυνθεί στο υπουργείο Υγείας και στις εκάστοτε κυβερνήσεις ζητώντας την ολοκλήρωση της διαδικασίας για την επικαιροποίηση του Δεοντολογικού Κανονισμού των Οδοντιάτρων.
Όπως αναφέρει, από το 2018 έχει καταθέσει ολοκληρωμένη πρόταση νέου Δεοντολογικού Κανονισμού, με στόχο την προσαρμογή των κανόνων άσκησης του επαγγέλματος στις νέες επιστημονικές, τεχνολογικές, κοινωνικές και επικοινωνιακές συνθήκες.
Η Ομοσπονδία επισημαίνει ότι μέχρι σήμερα η διαδικασία δεν έχει ολοκληρωθεί και οι Έλληνες οδοντίατροι εξακολουθούν να διέπονται από τον Δεοντολογικό Κανονισμό του Π.Δ. 39/2009.
Η Ε.Ο.Ο. θεωρεί ότι ένα πλαίσιο που θεσπίστηκε πριν από περισσότερα από 15 χρόνια δεν μπορεί να ανταποκριθεί πλήρως στις σημερινές συνθήκες, ιδιαίτερα σε ζητήματα που αφορούν τις νέες θεραπευτικές τεχνικές, την ψηφιακή επικοινωνία και τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.
Στο στόχαστρο οι παραπλανητικές διαφημίσεις
Παράλληλα, η Ελληνική Οδοντιατρική Ομοσπονδία θέτει ως προτεραιότητα την αντιμετώπιση της παραπληροφόρησης και των παραπλανητικών πρακτικών προβολής οδοντιατρικών υπηρεσιών στο διαδίκτυο.
Η Ε.Ο.Ο. έχει ξεκινήσει πανελλαδική καμπάνια ενημέρωσης των πολιτών για την παραπληροφόρηση γύρω από τη στοματική υγεία και τις διαφημίσεις οδοντιατρικών θεραπειών.
Σύμφωνα με την Ομοσπονδία, διαφημιστικές υποσχέσεις για «τέλειο χαμόγελο σε μία ημέρα», εξαιρετικά χαμηλές τιμές, εντυπωσιακές εικόνες «πριν και μετά» ή πακέτα οδοντιατρικών υπηρεσιών που παρουσιάζονται ως καταναλωτικά προϊόντα μπορεί να δημιουργούν την εντύπωση ότι σύνθετες πράξεις υγείας είναι απλές, τυποποιημένες και ίδιες για όλους.
Η Ε.Ο.Ο. διευκρινίζει ότι δεν τάσσεται κατά της υπεύθυνης ενημέρωσης ούτε της σύγχρονης επικοινωνίας του οδοντιάτρου με το κοινό. Αντίθετα, ζητά ένα σαφές και λειτουργικό δεοντολογικό πλαίσιο που θα διαχωρίζει την επιστημονική ενημέρωση από την παραπλανητική εμπορική πρακτική.