Πρώτες στην απασχόληση στο δημόσιο σύστημα υγείας οι γυναίκες, με εξαντλητικά ωράρια, χαμηλούς μισθούς και ελάχιστη στήριξη, αναφέρει η ΠΟΕΔΗΝ, με αφορμή τη Γιορτή της Γυναίκας.
Η 8η Μαρτίου, η Γιορτή της Γυναίκας, αποτελεί ημέρα τιμής και αναγνώρισης του ρόλου των γυναικών στην κοινωνία και την εργασία. Στο χώρο της δημόσιας υγείας, οι γυναίκες αποτελούν τη ραχοκοκαλιά του Εθνικού Συστήματος Υγείας (ΕΣΥ).
Παρά την τεράστια προσφορά τους, συνεχίζουν να εργάζονται κάτω από δύσκολες συνθήκες, με χαμηλές αποδοχές και περιορισμένη στήριξη από την Πολιτεία, αναφέρει η Πανελλήνια Ομοσπονδία Εργαζομένων στα Δημόσια Νοσοκομεία (ΠΟΕΔΗΝ).
Το 65% του υγειονομικού προσωπικού είναι γυναίκες
Το Εθνικό Σύστημα Υγείας στελεχώνεται κυρίως από γυναίκες. Περίπου το 65% του συνόλου του προσωπικού είναι γυναίκες, ενώ στο νοσηλευτικό προσωπικό το ποσοστό φτάνει το 70%.
Παρ’ όλα αυτά, οι γυναίκες υγειονομικοί καλούνται καθημερινά να ισορροπήσουν ανάμεσα στις επαγγελματικές τους υποχρεώσεις και την οικογενειακή τους ζωή, συχνά με ελλιπή δικαιώματα και υποστήριξη.
Η σκληρή πραγματικότητα
«Η πραγματικότητα που βιώνουν είναι ιδιαίτερα δύσκολη. Πολλά ζευγάρια υγειονομικών εργάζονται σε διαφορετικές βάρδιες προκειμένου να φροντίσουν τα παιδιά τους. Συχνά συναντιούνται μόνο για λίγα λεπτά στην πόρτα του σπιτιού, προλαβαίνοντας απλώς να ανταλλάξουν δύο κουβέντες και να «παραδώσουν» ο ένας στον άλλο τις οικογενειακές υποχρεώσεις. Η κατάσταση θα μπορούσε να είναι καλύτερη εάν στα νοσοκομεία λειτουργούσαν παιδικοί σταθμοί για τα παιδιά των εργαζομένων», αναφέρει ο πρόεδρος της ΠΟΕΔΗΝ Μιχάλης Γιαννάκος.
Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας: Γιατί βαφτίζεται «άγχος» ο γυναικείος πόνος και η κούραση «ορμόνες»
Συμπληρώνει ότι «οι νοσηλεύτριες, είτε είναι παντρεμένες είτε όχι, είτε είναι μητέρες είτε έγκυες, εργάζονται σε κυκλικό ωράριο, με νυχτερινές βάρδιες και εργασία σε αργίες. Παράλληλα, συσσωρεύονται εκατοντάδες οφειλόμενα ρεπό, τα οποία συχνά δεν χορηγούνται λόγω των μεγάλων ελλείψεων προσωπικού. Έτσι παραβιάζεται στην πράξη τόσο η εργατική νομοθεσία όσο και ο δημοσιοϋπαλληλικός κώδικας».
Οι μισθοί παραμένουν χαμηλοί
Σημειώνει ότι η οικονομική αποζημίωση για την επιπλέον εργασία είναι εξαιρετικά χαμηλή. «Η εργασία την Κυριακή αμείβεται με περίπου 15 ευρώ επιπλέον, ενώ η νυχτερινή εργασία αποδίδει μόλις 5 έως 10 ευρώ περισσότερα από την πρωινή. Την ίδια στιγμή, σε κλινικές με 40 ασθενείς συχνά εργάζονται μόνο δύο νοσηλεύτριες σε βάρδια».
Επίσης, οι μισθοί παραμένουν χαμηλοί. Μια νεοδιόριστη νοσηλεύτρια πανεπιστημιακής εκπαίδευσης λαμβάνει περίπου 836 ευρώ τον μήνα, οι βοηθοί νοσηλευτών περίπου 736 ευρώ και οι τραυματιοφορείς περίπου 684 ευρώ. Παράλληλα, πολλές γυναίκες υγειονομικοί ξεκινούν να εργάζονται από πολύ νεαρή ηλικία και καλούνται να συμπληρώσουν έως και 45 χρόνια εργασίας για να συνταξιοδοτηθούν, ενώ δεν έχουν ενταχθεί στα βαρέα και ανθυγιεινά επαγγέλματα και φτάνουν στη σύνταξη στα 67 τους χρόνια.
«Μετά από δεκαετίες εργασίας, πολλές αντιμετωπίζουν σοβαρά μυοσκελετικά προβλήματα. Παρ’ όλα αυτά συνεχίζουν να βρίσκονται στην πρώτη γραμμή, στηρίζοντας καθημερινά το σύστημα υγείας και τους ασθενείς», αναφέρει ο κ. Γιαννάκος.
«Δυστυχώς, τα μέτρα της Πολιτείας για την προστασία των δικαιωμάτων των γυναικών υγειονομικών παραμένουν ανεπαρκή. Οι εργαζόμενες που χειροκροτήθηκαν κατά τη διάρκεια της πανδημίας βλέπουν σήμερα πολλές από τις δεσμεύσεις να παραμένουν ανεκπλήρωτες».
Ο πρόεδρος της ΠΟΕΔΗΝ καταλήγει ότι η Γιορτή της Γυναίκας είναι μια ευκαιρία όχι μόνο για ευχές αλλά και για ουσιαστικές πρωτοβουλίες. «Οι γυναίκες του ΕΣΥ αξίζουν σεβασμό, καλύτερες συνθήκες εργασίας και πραγματική στήριξη από την Πολιτεία. Χρόνια πολλά, λοιπόν, αλλά για να είναι πραγματικά καλά, χρειάζονται πράξεις και όχι άλλη περιφρόνηση».