Το Σώμα Επιθεωρητών Υπηρεσιών Υγείας και Πρόνοιας που είχε την αρμοδιότητα να ελέγχει νοσοκομεία, ιδιωτικές κλινικές, ιατρεία, και προνοιακές δομές καταργήθηκε το 2019.
Η υπόθεση του ιατρείου στο Κολωνάκι, όπου έχασε τη ζωή του ο γνωστός τραγουδιστής Γιώργος Μαζωνάκης , επαναφέρει στο προσκήνιο το ζήτημα των ελέγχων στους χώρους παροχής υπηρεσιών υγείας και κυρίως το ερώτημα: ποιος και με ποιον τρόπο ελέγχει σήμερα τους χώρους υγείας;
Το 2019, οι «Ράμπο Υγείας» του Σώματος Επιθεωρητών Υπηρεσιών Υγείας και Πρόνοιας (ΣΕΥΥΠ) καταργήθηκαν ως αυτοτελής ελεγκτικός μηχανισμός και οι αρμοδιότητές τους εντάχθηκαν στην Εθνική Αρχή Διαφάνειας.
ΙΣΑ: Πειθαρχικός έλεγχος στους δύο γιατρούς για την υπόθεση Μαζωνάκη
Το ΣΕΥΥΠ και οι «Ράμπο Υγείας»
Το ΣΕΥΥΠ είχε δημιουργηθεί ως εξειδικευμένος ελεγκτικός μηχανισμός για τον χώρο της Υγείας. Αποστολή του ήταν η διενέργεια συστηματικών επιθεωρήσεων, ελέγχων και ερευνών στις υπηρεσίες και τους φορείς που υπάγονταν στην αρμοδιότητα ή την εποπτεία του υπουργείου Υγείας.
Οι έλεγχοι δεν περιορίζονταν στον δημόσιο τομέα. Το ΣΕΥΥΠ είχε αρμοδιότητα να ελέγχει, νοσοκομεία, ιδιωτικές κλινικές, φαρμακεία, φαρμακευτικές εταιρείες, ιδιωτικά ιατρεία, διαγνωστικά κέντρα και προνοιακές δομές, ενώ μπορούσε να προχωρά σε ελέγχους μετά από καταγγελίες ή κατόπιν εντολής της πολιτικής ηγεσίας του υπουργείου Υγείας.
Η εξειδίκευση αυτή ήταν και το βασικό χαρακτηριστικό του Σώματος, καθώς οι επιθεωρητές του διέθεταν γνώση των ιδιαίτερων συνθηκών και των διαδικασιών που διέπουν τον χώρο της Υγείας.
Τι άλλαξε το 2019
Με νομοσχέδιο του υπουργείου Επικρατείας με τίτλο «Επιτελικό Κράτος: Οργάνωση, λειτουργία και διαφάνεια της Κυβέρνησης, των Κυβερνητικών Οργάνων και της Κεντρικής Δημόσιας Διοίκησης», το 2019 προβλέφθηκε η δημιουργία της Εθνικής Αρχής Διαφάνειας, στην οποία εντάχθηκαν οι διάσπαρτοι μέχρι τότε ελεγκτικοί μηχανισμοί του Δημοσίου. Μεταξύ αυτών ήταν και το ΣΕΥΥΠ.
Το σκεπτικό για την αναδιάρθρωση ήταν η ενίσχυση της διαφάνειας της ακεραιότητας και της λογοδοσίας στη δράση των οργάνων, κρατικών φορέων, διοικητικών αρχών και δημόσιων οργανισμών.
Η αλλαγή αυτή, ωστόσο, είχε προκαλέσει τότε αντιδράσεις από όσους υποστήριζαν ότι η Υγεία χρειάζεται έναν αυτοτελή και εξειδικευμένο ελεγκτικό μηχανισμό, λόγω της ιδιαιτερότητας και της πολυπλοκότητας του κλάδου.
Το περιστατικό με τον Γιώργο Μαζωνάκη επαναφέρει στο προσκήνιο την ανάγκη για σαφείς αρμοδιότητες, συστηματικούς ελέγχους και αποτελεσματική εποπτεία των χώρων παροχής υπηρεσιών υγείας.
Το κρίσιμο ερώτημα πλέον είναι εάν οι υφιστάμενοι ελεγκτικοί μηχανισμοί διαθέτουν την απαιτούμενη εξειδίκευση, το προσωπικό και την επιχειρησιακή δυνατότητα ώστε να εντοπίζουν εγκαίρως παραβάσεις και να παρεμβαίνουν πριν από ένα σοβαρό περιστατικό.
Και αυτό είναι ένα ζήτημα που υπερβαίνει τη συγκεκριμένη υπόθεση και αφορά συνολικά την ασφάλεια των πολιτών στους χώρους όπου παρέχονται υπηρεσίες υγείας.