Πώς σχετίζεται η συστηματική πρόσληψη περισσότερης πρωτεΐνης με τη λειτουργία των νεφρών; Τι συμπέρανε μακροχρόνια μελέτη από τη Νορβηγία.
Το ύπουλο σύμπτωμα στην τουαλέτα που δείχνει πρόβλημα στα νεφρά
Υψηλότερη πρόσληψη πρωτεΐνης και νεφρική λειτουργία: Τι αποκαλύπτει 10ετής μελέτη
Σε διάστημα 10 ετών, οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι τα άτομα που κατανάλωναν συστηματικά περισσότερη πρωτεΐνη μέσω της διατροφής τους δεν παρουσίασαν ταχύτερη μείωση της νεφρικής λειτουργίας.
Η λειτουργία των νεφρών αξιολογήθηκε με μέτρηση του ρυθμού σπειραματικής διήθησης (mGFR) με τη χρήση ιωεξόλης και όχι αποκλειστικά μέσω εκτιμώμενου δείκτη. Τα ευρήματα δείχνουν ότι, στον συγκεκριμένο πληθυσμό, η υψηλότερη συνήθης πρόσληψη πρωτεΐνης δεν συσχετίστηκε με ταχύτερη επιδείνωση του mGFR.
Επικεφαλής της μελέτης ήταν ο Νορβηγός Ludvig Balteskard Rinde, από την ερευνητική ομάδα Metabolic and Renal Research Group του Τμήματος Κλινικής Ιατρικής στο UiT The Arctic University of Norway, στο Τρόμσο της Νορβηγίας.
Η μελέτη δημοσιεύθηκε διαδικτυακά στο επιστημονικό περιοδικό Clinical Kidney Journal.
Αφαίρεση νεφρού με λαπαροσκοπική-ρομποτική χειρουργική: Πότε ενδείκνυται και πόσο διαρκεί η ανάρρωση
Τι δείχνουν άλλες έρευνες για την πρωτεΐνη και την υγεία των νεφρών;
Νεότερα επιστημονικά δεδομένα δείχνουν ότι η κατάσταση των νεφρών πριν από την αύξηση της πρόσληψης πρωτεΐνης είναι σημαντική για την αξιολόγηση των πιθανών επιπτώσεων.
- Σύμφωνα με την ανασκόπηση του 2026 «Effects of High-Protein Diets on Renal Function and Body Composition in Adults Without Chronic Kidney Disease: A Systematic Review and Meta-Analysis of Randomised Trials», οι δίαιτες με υψηλή περιεκτικότητα σε πρωτεΐνη δεν έδειξαν σταθερές βιοχημικές ενδείξεις νεφρικής βλάβης σε ενήλικες χωρίς χρόνια νεφρική νόσο (ΧΝΝ). Ωστόσο, οι μακροπρόθεσμες επιπτώσεις παραμένουν αβέβαιες.
- Σύμφωνα με την ανασκόπηση του 2025 «Dietary intake of total, animal, and plant proteins and risk of chronic kidney disease: systematic review and dose-response meta-analysis of prospective cohort studies», η συνολική πρόσληψη πρωτεΐνης δεν συσχετίστηκε σημαντικά με τον κίνδυνο εμφάνισης ΧΝΝ.
- Αντίθετα, η μελέτη του 2024 «Baseline renal function modified the association between total, plant or animal protein intake and the risk of developing renal composite outcome in people with type 2 diabetes: a prospective cohort study [diabetes distress and care registry at Tenri (DDCRT25)]» συνέδεσε την υψηλότερη συνολική πρόσληψη πρωτεΐνης και ζωικής πρωτεΐνης με μεγαλύτερο νεφρικό κίνδυνο σε άτομα με διαβήτη και ήδη μειωμένη νεφρική λειτουργία.
Καρδιά και νεφροί: Το «SOS» που μπορεί να αποκαλύψει μια απλή εξέταση ούρων
Οι σημαντικοί περιορισμοί της μελέτης
Οι ερευνητές επισημαίνουν αρκετούς περιορισμούς που πρέπει να λαμβάνονται υπόψη κατά την ερμηνεία των αποτελεσμάτων.
Η πρόσληψη πρωτεΐνης αξιολογήθηκε μέσω ερωτηματολογίου συχνότητας κατανάλωσης τροφίμων, μέθοδος που ενδέχεται να μην αποτυπώνει με απόλυτη ακρίβεια τις πραγματικές διατροφικές συνήθειες. Παράλληλα, δεν πραγματοποιήθηκαν 24ωρες μετρήσεις αζώτου ουρίας στα ούρα, οι οποίες θα μπορούσαν να προσφέρουν έναν αντικειμενικό τρόπο επιβεβαίωσης της συνολικής πρόσληψης πρωτεΐνης.
Υπήρχε επίσης χρονική απόσταση μεταξύ της διατροφικής αξιολόγησης και της μέτρησης της νεφρικής λειτουργίας. Το ερωτηματολόγιο και οι μετρήσεις με ιωεξόλη πραγματοποιήθηκαν σε διαφορετικές χρονικές στιγμές, με διάμεσο διάστημα 20,5 μηνών.
Ένας ακόμη σημαντικός περιορισμός είναι ότι δεν υπήρχαν δεδομένα για τις πηγές της πρωτεΐνης. Επομένως, δεν ήταν δυνατό να εξεταστούν χωριστά οι πρωτεΐνες φυτικής και ζωικής προέλευσης.
Τέλος, οι συμμετέχοντες ήταν σχετικά υγιείς, μεσήλικες Νορβηγοί. Συνεπώς, τα αποτελέσματα δεν μπορούν να γενικευθούν απαραίτητα σε πληθυσμούς με πολύ διαφορετικές διατροφικές συνήθειες ή σε ομάδες στις οποίες η χρόνια νεφρική νόσος είναι πιο συχνή.
Η πολυετής μάχη της Dolly Parton με τις πέτρες στα νεφρά – Τα σημάδια που πρέπει να γνωρίζουμε
Συνολικά, σε βάθος 10ετίας, η υψηλότερη συνήθης πρόσληψη πρωτεΐνης δεν συσχετίστηκε με γρηγορότερη μείωση της νεφρικής λειτουργίας στον πληθυσμό που μελετήθηκε. Οι περιορισμοί της έρευνας, ωστόσο, είναι σημαντικοί και πρέπει να λαμβάνονται υπόψη πριν τα ευρήματα επεκταθούν σε άλλες ομάδες πληθυσμού.