Οι τρίχες στο πιγούνι εμφανίζονται σχεδόν στις μισές γυναίκες. Πότε μπορεί να οφείλεται η τριχοφυΐα στη γενετική προδιάθεση και πότε μπορεί να χρειαστεί ιατρική εκτίμηση;
Γιατί βγάζουμε τρίχες στο πηγούνι καθώς μεγαλώνουμε; Πότε μπορεί να υποδεικνύει πρόβλημα υγείας
Τρίχες στο πιγούνι: Είναι φυσιολογικές; Τι μπορεί να τις προκαλεί
Η τριχοφυΐα στο πρόσωπο είναι φυσιολογική και στα δύο φύλα, με την ποσότητα και το χρώμα των τριχών να καθορίζονται κυρίως από τη γενετική προδιάθεση. Οι χοντρές, σκούρες τρίχες ονομάζονται τελικές τρίχες, σε αντίθεση με τις λεπτές τρίχες που σχηματίζουν το χνούδι.
Η εμφάνιση περισσότερων τριχών στο πιγούνι είναι συχνή σε περιόδους ορμονικών αλλαγών, κυρίως κατά την εμμηνόπαυση.
«Οι τρίχες στο πιγούνι εμφανίζονται αυτή την περίοδο, όταν τα οιστρογόνα μειώνονται γρήγορα, ενώ η τεστοστερόνη υποχωρεί με πιο αργό ρυθμό», εξηγεί η Αμερικανίδα δερματολόγος Corinne Erickson, σύμφωνα με τη Washington Post.
Φάρμακα όπως η μινοξιδίλη από το στόμα, που χρησιμοποιείται συχνά για την αντιμετώπιση της γυναικείου τύπου αλωπεκίας, μπορούν επίσης να προκαλέσουν αυξημένη τριχοφυΐα στο πρόσωπο.
«Δεν ξεχωρίζει σε ποια σημεία θα αναπτυχθούν τρίχες», σημειώνει η ειδικός. Σε αυτή την περίπτωση, συζητήστε με τον δερματολόγο σας το ενδεχόμενο προσαρμογής της δόσης ή τις διαθέσιμες μεθόδους αποτρίχωσης.
Τι δείχνουν οι πρόσφατες έρευνες
Οι έρευνες των τελευταίων ετών αναδεικνύουν τον ρόλο της γενετικής και εξετάζουν την αποτελεσματικότητα των σύγχρονων θεραπειών.
- Σύμφωνα με τη μελέτη του 2026 με τίτλο “Hirsutism Beyond PCOS: Genome-wide Evidence for Genetic Factors”, η οποία ανέλυσε γενετικά δεδομένα 4.834 γυναικών με αυξημένη τριχοφυΐα, εντοπίστηκαν επτά γενετικές περιοχές που συνδέονται με την κατάσταση.
- Σύμφωνα με τη συστηματική ανασκόπηση του 2024 με τίτλο “Laser and Light-Based Therapies for Hirsutism Management in Women With Polycystic Ovarian Syndrome: A Systematic Review”, το λέιζερ αλεξανδρίτη μείωσε σημαντικά τη σοβαρότητα της ανεπιθύμητης τριχοφυΐας σε γυναίκες με σύνδρομο πολυκυστικών ωοθηκών.
- Σύμφωνα με τη μελέτη του 2025 με τίτλο “Prevalence of female hirsutism and PCOS in the United States: A cross-sectional study”, η οποία εξέτασε δεδομένα 172.401 γυναικών, ο δασυτριχισμός είχε καταγραφεί στο 1,37% του συνόλου και στο 19,12% των γυναικών με σύνδρομο πολυκυστικών ωοθηκών.
Πότε χρειάζεται ιατρική εκτίμηση
Όταν οι χοντρές τρίχες αυξάνονται υπερβολικά και εμφανίζονται σε περιοχές όπου η τριχοφυΐα είναι συνήθως εντονότερη στους άνδρες, όχι μόνο στο πιγούνι αλλά και ανάμεσα στους μαστούς, γύρω από τον ομφαλό και στους μηρούς, ενδέχεται να σχετίζονται με ορμονική διαταραχή, εξηγεί η Nanette Santoro, καθηγήτρια Μαιευτικής και Γυναικολογίας στο Πανεπιστήμιο του Κολοράντο.
Η κατάσταση αυτή ονομάζεται δασυτριχισμός και χαρακτηρίζεται από αυξημένη τριχοφυΐα σε περιοχές που επηρεάζονται από τα ανδρογόνα. Όταν συνοδεύεται από αραίωση των μαλλιών στο κεφάλι, ακμή ή βραχνάδα στη φωνή, μπορεί να σχετίζεται με αυξημένα επίπεδα ανδρογόνων.
Μία από τις πιο κοινές αιτίες είναι το σύνδρομο πολυκυστικών ωοθηκών, το οποίο μπορεί να εκδηλωθεί ήδη από την εφηβεία και να συνοδεύεται από ακανόνιστη έμμηνο ρύση, δυσκολίες στη σύλληψη και αυξημένο σωματικό βάρος.
Σε πολύ σπάνιες περιπτώσεις, η ξαφνική εμφάνιση έντονης τριχοφυΐας, μαζί με άλλα σημάδια αυξημένων ανδρογόνων, μπορεί να σχετίζεται με όγκο που παράγει ανδρογόνα στα επινεφρίδια ή στις ωοθήκες.
Οι εξετάσεις αίματος βοηθούν στη διερεύνηση αυτών των αιτιών, αναφέρει η Erickson, αν και τα επίπεδα των ορμονών παρουσιάζουν διακυμάνσεις και η αξιολόγησή τους δεν είναι πάντα απλή. Εάν τα αποτελέσματα είναι παθολογικά, ενδέχεται να χρειαστούν και απεικονιστικές εξετάσεις.
Τρίχες στο πιγούνι: Γιατί βγάζουμε καθώς μεγαλώνουμε | Πώς αντιμετωπίζεται
Πώς να τις αφαιρέσετε με ασφάλεια
Οι πιο απλές μέθοδοι είναι η αφαίρεση με τσιμπιδάκι, το ξύρισμα και η αποτρίχωση με κερί. Η αντίληψη ότι οι τρίχες ξαναβγαίνουν πιο σκούρες ή πιο χοντρές μετά το ξύρισμα είναι μύθος. Ωστόσο, δεν αφαιρούν όλες αυτές οι μέθοδοι την τρίχα από τη ρίζα.
Το dermaplaning, μια τεχνική ξυρίσματος με ειδική λεπίδα που απομακρύνει παράλληλα τα νεκρά κύτταρα από την επιφάνεια του δέρματος, αφαιρεί το ορατό τμήμα των χοντρών τριχών αλλά και το λεπτό χνούδι, που δύσκολα αφαιρείται με τσιμπιδάκι, εξηγεί η Αμερικανίδα δερματολόγος Elizabeth Bahar Houshmand από το Ντάλας.
Λέιζερ και ηλεκτρόλυση
Για τις σκούρες καφέ ή μαύρες τρίχες, η Houshmand συστήνει συχνά την αποτρίχωση με λέιζερ, το οποίο στοχεύει τη μελανίνη της τρίχας. Η φωτεινή ενέργεια μετατρέπεται σε θερμότητα, προκαλώντας βλάβη στους τριχοθύλακες και περιορίζοντας την ανάπτυξη νέων τριχών. Ωστόσο, η μέθοδος δεν είναι αποτελεσματική στις ξανθές, κόκκινες ή γκρίζες τρίχες.
Σε αυτές τις περιπτώσεις, μια εναλλακτική λύση είναι η ηλεκτρόλυση, κατά την οποία μια πολύ λεπτή βελόνα χρησιμοποιείται για την καταστροφή των κυττάρων που ευθύνονται για την ανάπτυξη της τρίχας. Η μέθοδος μπορεί να εφαρμοστεί ανεξάρτητα από το χρώμα της τρίχας.
Τι προσφέρουν η κρέμα και τα φάρμακα
Η εφλορνιθίνη, μια κρέμα που χορηγείται με ιατρική συνταγή, επιβραδύνει την ανάπτυξη των τριχών, χωρίς όμως να τις εξαφανίζει. Η Houshmand προτείνει τη χρήση της σε συνδυασμό με ηλεκτρόλυση ή λέιζερ.
Ανάλογα με την αιτία, μπορούν να βοηθήσουν και διάφορα φάρμακα. Στις γυναίκες με σύνδρομο πολυκυστικών ωοθηκών μπορεί να χορηγηθούν αντισυλληπτικά χάπια, τα οποία μειώνουν την παραγωγή ανδρογόνων από τις ωοθήκες, εξηγεί η Adrian Dobs, ενδοκρινολόγος και καθηγήτρια στο Πανεπιστήμιο Johns Hopkins.
Γιατί δεν πρέπει ποτέ να βγάζετε ή να αποτριχώνετε τις τρίχες στη μύτη
Η σπιρονολακτόνη, η οποία χρησιμοποιείται και εκτός των εγκεκριμένων ενδείξεών της, εμποδίζει τη δράση των ανδρογόνων στους τριχοθύλακες. Αντίστοιχα, η φιναστερίδη αναστέλλει τη μετατροπή της τεστοστερόνης σε διυδροτεστοστερόνη, μια ορμόνη που επηρεάζει την ανάπτυξη των τριχών.
Είναι απολύτως φυσιολογικό, λέει ειδικός
Είτε επιλέξετε να τις αφαιρέσετε είτε όχι, οι τρίχες στο πιγούνι δεν είναι λόγος να ντρέπεστε. «Οι άνθρωποι έχουμε τρίχες. Μπορεί να μην είναι κοινωνικά αποδεκτό, είναι όμως απολύτως φυσιολογικό», καταλήγει η ειδικός.
Πηγές: Washington Post, University of Oulu, Monash University, Stony Brook University