Τι αναφέρει η γνωμοδότηση του ΚΕΣΥ, για τα μηχανήματα βιοσυντονισμού που εντοπίστηκαν στο ιατρείο της Μαρίας Καρυστιανού.
Στη γνωμοδότηση του Κεντρικού Συμβουλίου Υγείας (ΚΕΣΥ) για τα μηχανήματα βιοσυντονισμού που εντοπίστηκαν στο ιατρείο της προέδρου του φορέα «Ελπίδα για τη Δημοκρατία» Μαρίας Καρυστιανού, αναφέρθηκε ο υπουργός Υγείας, Άδωνις Γεωργιάδης, επισημαίνοντας ότι δεν υπάρχει επαρκής επιστημονική τεκμηρίωση για τη θεραπευτική ή διαγνωστική αποτελεσματικότητά τους.
Όπως δήλωσε σε συνέντευξή του στον ΣΚΑΪ, το ΚΕΣΥ έκρινε ότι η χρήση των συγκεκριμένων μηχανημάτων για διαγνωστικούς ή θεραπευτικούς σκοπούς δεν αποτελεί αποδεκτή ιατρική πρακτική και αντιβαίνει στον Κώδικα Ιατρικής Δεοντολογίας.
«Το ΚΕΣΥ απάντησε ότι ο όρος κβαντική ιατρική δεν υφίσταται και είναι τσαρλατανισμός και όλα τα μηχανήματα του βιοσυντονισμού δεν έχουν διαπιστωμένη θεραπευτική δράση και αντιβαίνουν τον κώδικα δεοντολογίας», ανέφερε ο κ. Γεωργιάδης.
Ο υπουργός διευκρίνισε ότι η γνωμοδότηση εκδόθηκε έπειτα από ερώτημα του Ιατρικού Συλλόγου Θεσσαλονίκης, ο οποίος διενήργησε έλεγχο στο ιατρείο της Μαρίας Καρυστιανού, μετά τον εντοπισμό του εξοπλισμού μέσω του εργαλείου MedWatch.
Όπως τόνισε, η απόφαση για το εάν θα επιβληθούν μέτρα ανήκει στον Ιατρικό Σύλλογο Θεσσαλονίκης και όχι στο υπουργείο Υγείας.
«Το τι μέτρα θα πάρει ο Ιατρικός Σύλλογος είναι δική του απόφαση», ανέφερε χαρακτηριστικά, προσθέτοντας ότι το υπουργείο ασκεί την προβλεπόμενη θεσμική του αρμοδιότητα και ότι δεν στοχοποιεί την κ. Καρυστιανού.
Τι αναφέρει η γνωμοδότηση του ΚΕΣΥ
Στο έγγραφο επισημαίνεται ότι στην Ελλάδα δεν υπάρχει αναγνωρισμένη ιατρική ειδικότητα ή θεσμοθετημένη ιατρική εξειδίκευση με την ονομασία «Κβαντική Ιατρική» ή «Ολιστική Ιατρική». Κατά συνέπεια, οι όροι αυτοί δεν επιτρέπεται να χρησιμοποιούνται ή να προβάλλονται ως τίτλοι αναγνωρισμένης ιατρικής ειδικότητας ή εξειδίκευσης.
Για τα μηχανήματα βιοσυντονισμού, βιοανάδρασης και τις συναφείς συσκευές ή μεθόδους, το ΚΕΣΥ αναφέρει ότι δεν υπάρχει επαρκής επιστημονική τεκμηρίωση της θεραπευτικής ή διαγνωστικής αποτελεσματικότητας και της ασφάλειάς τους.
Με βάση αυτή την αξιολόγηση, η χρήση του συγκεκριμένου εξοπλισμού από γιατρούς σε φορείς πρωτοβάθμιας φροντίδας υγείας για διαγνωστικούς ή θεραπευτικούς σκοπούς δεν θεωρείται αποδεκτή ιατρική πρακτική και απαγορεύεται στο πλαίσιο της άσκησης της ιατρικής, σύμφωνα με τις διατάξεις του Κώδικα Ιατρικής Δεοντολογίας για την εφαρμογή επιστημονικά τεκμηριωμένων μεθόδων.