Νέα εργαστηριακή έρευνα δείχνει ότι το πτεροστιλβένιο (pterostilbene) μπορεί να επιτυγχάνει μείωση του λίπους στα μυϊκά κύτταρα. Σε ποιες τροφές υπάρχει;
Τόνος, κοτόπουλο ή σολομός; Διατροφολόγος βαθμολογεί 7 υγιεινά σάντουιτς – Ποιο είναι το χειρότερο
Τι έδειξαν τα πειράματα για το πτεροστιλβένιο
Μια φυσική αντιοξειδωτική ένωση που υπάρχει στα μύρτιλα, τα σταφύλια και άλλα μούρα βρίσκεται στο επίκεντρο νέας έρευνας για τον μεταβολισμό του λίπους. Εργαστηριακά πειράματα έδειξαν ότι το πτεροστιλβένιο μπορεί να βοηθά τα μυϊκά κύτταρα να διασπούν το αποθηκευμένο λίπος, ωστόσο οι ειδικοί επισημαίνουν ότι απέχουμε ακόμη από το να γνωρίζουμε εάν το ίδιο αποτέλεσμα μπορεί να επιτευχθεί στον ανθρώπινο οργανισμό.
Ερευνητές στην Ιαπωνία εξέτασαν την επίδραση της ένωσης σε καλλιεργημένα μυϊκά κύτταρα ποντικών και διαπίστωσαν ότι η συγκεκριμένη φυσική ένωση περιόρισε τη συσσώρευση λίπους.
Το πτεροστιλβένιο είναι ένα αντιοξειδωτικό που συναντάται φυσικά στα μύρτιλα, στα σταφύλια και σε άλλα είδη μούρων. Προηγούμενες έρευνες την είχαν ήδη συνδέσει με πιθανά μεταβολικά οφέλη, όμως παρέμεναν περιορισμένες οι γνώσεις σχετικά με την επίδρασή της στους σκελετικούς μυς.
Τα νέα ευρήματα δημοσιεύθηκαν την 1η Σεπτεμβρίου στο επιστημονικό περιοδικό Food Bioscience. Σύμφωνα με αυτά, η ένωση φαίνεται ότι περιόρισε την παθολογική συσσώρευση λίπους, βοηθώντας τα κύτταρα να διασπάσουν λίπος που βρισκόταν ήδη αποθηκευμένο στο εσωτερικό τους.
Η συσσώρευση λίπους στους μυς μπορεί να συνδέεται με διαφορετικούς παράγοντες. Μεταξύ αυτών περιλαμβάνονται:
- η διατροφή με υψηλή περιεκτικότητα σε λιπαρά,
- η έλλειψη σωματικής δραστηριότητας,
- η διαδικασία της γήρανσης.
Πώς να χάσετε λίπος έξυπνα: Οι 3 προπονήσεις που αλλάζουν όσα ξέρατε για cardio και βάρη
Γιατί έχει σημασία το λίπος μέσα στα μυϊκά κύτταρα
Όταν συσσωρεύεται υπερβολική ποσότητα λίπους στο εσωτερικό των μυϊκών κυττάρων, μπορεί να επηρεαστεί ο τρόπος με τον οποίο ο οργανισμός χρησιμοποιεί τόσο τη γλυκόζη όσο και τα λιπαρά οξέα.
Παράλληλα, αυτή η κατάσταση ενδέχεται να συμβάλλει στην εμφάνιση αντίστασης στην ινσουλίνη, γεγονός που εξηγεί γιατί οι ερευνητές ενδιαφέρονται για τους μηχανισμούς που ρυθμίζουν τον μεταβολισμό του λίπους στους μυς.
«Τα ευρήματά μας δημιουργούν ένα επιστημονικό πλαίσιο για την ανάπτυξη λειτουργικών τροφίμων και συμπληρωμάτων διατροφής που στοχεύουν στον μεταβολισμό του λίπους στους μυς», δήλωσε ο επικεφαλής ερευνητής Takakazu Mitani, αναπληρωτής καθηγητής στο Shinshu University.
Η πρωτεΐνη PPAR-delta στο επίκεντρο της έρευνας
Οι επιστήμονες δεν εξέτασαν μόνο το πτεροστιλβένιο. Δοκίμασαν διάφορες ενώσεις που προέρχονται από τρόφιμα, αναζητώντας εκείνες που θα μπορούσαν να επηρεάσουν τη συσσώρευση λίπους στα κύτταρα.
Από τις ενώσεις που εξετάστηκαν, το πτεροστιλβένιο εμφάνισε την ισχυρότερη μείωση στη συσσώρευση λίπους, χωρίς παράλληλα να διαταράσσει την ανάπτυξη των μυών.
Σύμφωνα με τη μελέτη, η δράση της φαίνεται να σχετίζεται με την PPAR-delta, μια πρωτεΐνη που συμμετέχει στη ρύθμιση του τρόπου με τον οποίο τα κύτταρα επεξεργάζονται το λίπος. Το πτεροστιλβένιο φάνηκε να συμβάλλει στη διατήρηση αυτής της πρωτεΐνης.
Ο Mitani ανέφερε επίσης ότι τα αποτελέσματα προσφέρουν ένα «πειραματικό πλαίσιο» το οποίο θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί για την αναζήτηση και άλλων φυσικών ενώσεων που προστατεύουν την PPAR-delta.
Απώλεια βάρους: Ο μηχανισμός που κάνει το σώμα να «κάψει» το 84% του λίπους του
Τι μπορεί να σημαίνουν τα ευρήματα στο μέλλον
Τα αποτελέσματα αποτελούν μια αφετηρία για την περαιτέρω διερεύνηση διατροφικών προσεγγίσεων που ενδεχομένως στο μέλλον να μπορούν να αξιοποιηθούν σε προβλήματα όπως η παχυσαρκία, ο διαβήτης τύπου 2 και η μεταβολική επιδείνωση που συνοδεύει τη γήρανση.
Ωστόσο, η έρευνα πραγματοποιήθηκε σε κύτταρα που καλλιεργήθηκαν στο εργαστήριο. Για να διαπιστωθεί εάν το αποτέλεσμα μπορεί να μεταφερθεί σε έναν ζωντανό οργανισμό, θα χρειαστούν περαιτέρω μελέτες τόσο σε ζώα όσο και σε ανθρώπους.
Γιατί τα εργαστηριακά αποτελέσματα δεν αρκούν
Η Johannah Katz, διαιτολόγος από τη Florida, επισήμανε στο Fox News Digital μια κρίσιμη διαφορά ανάμεσα σε ένα κυτταρικό πείραμα και στον ανθρώπινο οργανισμό.
Η χρήση ενός κυτταρικού μοντέλου «αφαιρεί την πολυπλοκότητα του ανθρώπινου μεταβολισμού», ανέφερε.
«Στους ανθρώπους, το πτεροστιλβένιο πρέπει να υποστεί πέψη, να απορροφηθεί, να μεταβολιστεί, να κυκλοφορήσει στον οργανισμό και πράγματι να φτάσει στον μυϊκό ιστό σε αποτελεσματική δόση», εξήγησε.
«Επίσης, δεν μπορούμε να υποθέσουμε ότι τα μυϊκά κύτταρα των ποντικών θα ανταποκριθούν ακριβώς με τον ίδιο τρόπο όπως οι ανθρώπινοι μύες».
Χάστε λίπος από αυτό το σημείο για να κρατήσετε τον εγκέφαλό σας νέο και υγιή, σύμφωνα με νέα μελέτη
Μύρτιλα και απώλεια λίπους: Τι δεν αποδεικνύει η μελέτη
Η διάκριση αυτή είναι σημαντική, καθώς η ανακάλυψη ενός πιθανού κυτταρικού μηχανισμού δεν αποδεικνύει ότι η απλή κατανάλωση τροφών που περιέχουν πτεροστιλβένιο θα προκαλέσει το ίδιο αποτέλεσμα στον άνθρωπο.
Η Katz τόνισε ότι η μελέτη μπορεί να προσφέρει μια πιθανή εξήγηση για τον τρόπο με τον οποίο περιορίζεται η συσσώρευση λίπους στα κύτταρα. Αυτό, όμως, δεν ισοδυναμεί με απόδειξη ότι η κατανάλωση μύρτιλων ή η λήψη συμπληρωμάτων πτεροστιλβενίου προκαλεί άμεσα απώλεια λίπους.
Λίπος στην κοιλιά: Αυτός είναι ο Νο1 τρόπος να το χάσετε – 3 ειδικοί συμφωνούν
«Τα μύρτιλα και τα σταφύλια είναι θρεπτικές τροφές για πολλούς λόγους, αλλά αυτή η μελέτη από μόνη της δεν δείχνει ότι η κατανάλωση μεγαλύτερης ποσότητάς τους θα μειώσει τη συσσώρευση λίπους στους ανθρώπινους μυς», δήλωσε.
Αξίζει να σημειωθεί ότι σε παλιότερη μελέτη που δημοσιεύθηκε στο Journal of Medicinal Food, οι ερευνητές εξέτασαν την επίδραση της κατανάλωσης μύρτιλων σε παχύσαρκους αρουραίους και διαπίστωσαν ότι συνδέθηκε με αυξημένη δραστηριότητα των υποδοχέων PPAR στον σκελετικό μυ, οι οποίοι συμμετέχουν στη ρύθμιση του μεταβολισμού των ενεργειακών υποστρωμάτων.
Στα ζώα που ακολουθούσαν διατροφή πλούσια σε λιπαρά, η προσθήκη μύρτιλων συνδέθηκε επίσης με χαμηλότερα επίπεδα ινσουλίνης νηστείας και μειωμένους δείκτες αντίστασης στην ινσουλίνη. Τα ευρήματα ενισχύουν το επιστημονικό ενδιαφέρον για τον τρόπο με τον οποίο συστατικά των μύρτιλων μπορεί να επηρεάζουν τις μεταβολικές διεργασίες στους μυς, χωρίς ωστόσο τα αποτελέσματα σε ζώα να αποδεικνύουν αντίστοιχη δράση στον άνθρωπο.